Oproep: Wil Inspiratie zich melden bij balie 1?

Ik kijk om me heen; zoekend, geïrriteerd. Ik stamp, mopper en vervloek mezelf. Waar heb ik het gelaten? Waar is het verstopt? Ik draai me naar de bank en trek één voor één de kussens weg. Niets. Noppes. Nada.

Het mopperen wordt vloeken en mijn hartslag neemt een steeds sneller ritme aan.

‘Wie ben jij?’ Ik kijk met grote ogen van schrik naar de gedaante die me met een cynische blik bekijkt vanuit de grote witte loveseat.

‘Ik ben je geduld, alhoewel ik geen idee heb waarom ik bij je ben, want jij schijnt het juist niet te hebben.’

‘Mijn hersenen spelen een spelletje met me’, denk ik terwijl ik mijn ogen tot spleetjes knijp bij het waarnemen van een cynische lach op het gezicht van de gedaante die zich ‘Mijn Geduld’ noemt. Ik lach sarcastisch.

‘Yeay, right. Ga dat iemand anders wijsmaken!’

‘Dat kan niet, ik ben jouw Geduld, niet dat van een ander!’

Ik probeer me niet af te laten leiden door mijn hersenschim en ga onverstoord verder met zoeken. Als ik alles tevergeefs op de kop heb gezet, besluit ik in de tuin te gaan kijken of het daar misschien is.

Terwijl ik de achterdeur open, spits ik mijn oren en luister naar de zware voetstappen die steeds dichterbij komen. Ik draai me om en kijk in de donkerbruine, bijna zwarte ogen van de geduldige gedaante. ‘Ben je nou nog niet weg? Je bestaat niet eens!’

‘Haha, dat zeg jij tegen mij? Jij die op zoek bent naar iets dat niet tastbaar is? Iets dat niet te vatten is in een vorm, een geluid of een geur? Pfff… domme doos!’ Mr. Geduld duwt me opzij en loopt langs me heen de tuin in.

‘Domme doos?’ roep ik verontwaardigd. ‘Je bent zelf een stomme idioot!’ Ik kijk enigszins tevreden als mijn sneer een opgetrokken wenkbrauw veroorzaakt bij Mr. Geduld die zich verbaasd naar me omdraait.

‘Ik weet niet eens wat jij voor moet stellen en waarom je hier bent’ vervolg ik.

‘Jeetje, jij bent echt hardleers he? Luisteren kun je ook al niet. Ik heb toch duidelijk gezegd dat ik je geduld ben?’

Ik draai met mijn ogen en zucht diep.

‘Nou oké, als je dan toch hier bent, mag je me ook helpen met zoeken!’ ik bries als een paard dat net een vermoeiend parcours heeft doorlopen.

‘Meissie.. doe eens even rustig! Ga even zitten en vertel me wat er aan de hand is.’ Mr. Geduld gebiedt me te gaan zitten en ik besluit naar hem te luisteren. Zoeken heeft toch geen zin meer, ik vind het toch niet. Misschien moet ik me er maar gewoon bij neerleggen.

Dat ik nog nooit hyperventilatie heb gehad, verbaast me als ik mezelf voor de zoveelste keer die dag diep en geïrriteerd hoor zuchten.

‘Vertel… wat is er aan de hand?’ Mr. Geduld moedigt me aan om mijn hart te luchten.

‘Ach ja, wat maakt het ook uit dat ik hier vrolijk tegen mijn hersenschim zit te praten. In de tuin notabene! Ik mag van geluk spreken dat de buren aan het werk zijn.’

‘Nou ja, dan praat je voor de zekerheid maar zachtjes. Trouwens… ‘vrolijk’ tegen je hersenschim praten? Zo vrolijk vind ik je anders niet!’

Ik draai mijn hoofd naar Mr. Geduld en ik krijg het voor elkaar er een beginnend lachje uit te persen.

‘Ik begin gewoon mijn geduld te verliezen! De tijd dringt, het is al één uur ’s middags en ik heb nog geen letter getypt! Ik heb verdorie speciaal vrij genomen om te schrijven en grote stappen te kunnen zetten in het schrijfproces maar in plaats van productief te zijn, zit ik maar een beetje voor me uit te staren, te internetten en allerlei dingen in huis te doen die ik ineens tot de hoogste plek heb gepromoveerd op mijn to-do-lijstje. Ik word er echt schijtziek van, ik baal als een stekker!’ Ik schop bij wijze van bevestiging hard en recalcitrant tegen een onschuldig steentje aan dat voor mijn voeten ligt.

‘Oei… dat klinkt niet zo fijn. Maar wel logisch…’

‘Logisch?’ roep ik boos, vergetend dat ik zachtjes zou praten. ‘Ik vind het helemaal niet logisch! Ik heb toch niet voor niets vrij genomen?’

‘Schrijven klinkt als een creatieve bezigheid. Iets dat zich niet altijd af laat dwingen door opgewonden standjes die willen dat het precies gaat zoals zij voor ogen hebben op een tijdstip dat hen schikt. Zoals jij.’

Mijn ogen spuwen vuur. ‘Ho, ho, rustig maar!’ Mr. Geduld houdt zijn handen omhoog alsof ik hem onder schot houd.

‘Gisteren was ik ook bij je maar toen had je me niet in de gaten. Je was toen echt in een soort flow aan het schrijven. Je vingers vlogen over het toetsenbord en ik heb gezien dat je zo lekker bezig was dat je je thee koud hebt laten worden. Ik had je nog op je schouder willen tikken om aan te geven dat je in fase één van lichamelijke uitdroging was beland, maar ik heb je maar lekker laten gaan. Was het toen gepland dat je nog zou gaan schrijven?’

‘Nee, ik had ineens nog wat tijd over en ben met de laptop op schoot op de bank gekropen. Ik ging als een bezetene! Ik weet niet waar ik het vandaan haalde!’ Ik voel me lichtelijk vrolijk worden als ik aan gisteren terugdenk.

‘Wat is ‘het’? Je zegt dat je niet weet waar je ‘het’ vandaan haalde.’

‘Inspiratie! Het was er gewoon!’

‘En daar was je dus vandaag naar op zoek? In jouw ogen is inspiratie iets dat je even ergens vandaan haalt, gebruikt en als je het niet meer nodig hebt, netjes in een laatje stopt om het de volgende dag weer te gebruiken? Gat in de markt, lijkt me zo. Ik zou stoppen met schrijven als ik jou was en langs de deuren gaan om pakketjes inspiratie te verkopen. Wat doe je hier nog?’

Mr. Geduld port me in mijn zij om een reactie uit te lokken. Ik moet lachen, ik kan gewoon niet chagrijnig blijven.

‘Zal ik je eens wat vertellen, vrouwtje Ongeduld? Je hebt zonder dat je er erg in had, zojuist een hele blog geschreven… En waarom? Gewoon omdat je besloot even geduld met jezelf te hebben… Anders had je mij ook niet kunnen waarnemen. Nou, kom op: ren naar je laptop en pak de draad weer op.’

Voordat ik hem kan bedanken of überhaupt een woord terug kan zeggen, lost Mr. Geduld op in de lucht. Weg. Ik lach, want ik heb er wel iets voor teruggekregen: inspiratie.

Comments 2

  1. 27 februari 2012

    Leuk! Ik moest al lachen bij de titel!

    1. wendy
      27 februari 2012

      Hey Merel! Dank je wel voor je leuke reactie! Leuk om te horen!

Write a comment