Snoepjes

Verleidelijke stroopwafels en verboden vruchten

Vrijdag, dag 2 van de weddenschap ‘Een week zonder snoep en snacks’ verliep moeiteloos. Op snoepgebied dan. Er waren wel problemen, maar die bevonden zich onderaan mijn lichaam, ergens halverwege en in mijn gezicht.

Ik had me een tijd geleden, heel stoer, ingeschreven voor een Wintertraining golfen. Waarschijnlijk was er toen nog geen vuiltje (lees; vorstje) aan de lucht, want afgelopen vrijdag merkte ik pas wat de betekenis was van een wintertraining. Die is namelijk in de winter. Jo! Wat een openbaring! Degenen die mij echt goed kennen, snapten er al werkelijk helemaal niets van dat uitgerekend ik, de grootste koukleum op de Veluwe, ‘op’ wintertraining ging. Ik ‘herbeleefde’ weer de tijden van vroeger. Toen ik nog een kind was en hele middagen ging schaatsen. Eenmaal thuis ontdekte je dan hoe koud het eigenlijk was en hoeveel pijn het deed als je bevroren vingers en tenen langzaam ontdooiden. Maar ja… toen was ik hele middagen weg, nu voelde ik me na een uur al ijspegel.

Maar nee, geen reden om iets lekkers te eten wat op de verboden lijst staat. Een ‘moeilijk’ momentje had ik toen ik door de AH rende en mijn blik onderweg bleef hangen op een pak met grote stroopwafels (mjammie!). ‘Lekker voor vanavond’ schoot er door mijn hoofd. Niet dus. Daarna zag ik een dadelrolletje. Dat zijn gehakte dadels met walnoten waar een rolletje van gemaakt is. Ik had ‘m al in de kar liggen, maar vond het toch een vorm van snacks. Weer teruggelegd dus.

Zaterdag, dag 3 van de weddenschap, lag de uitdaging in mijn dochter die met een zure lap met bubblegumsmaak achter me aan liep te hobbelen. ‘Mam, wil je ook?’ zei het wicht gemeen. Ik stak mijn hand al uit en ik rook eraan. Onweerstaanbaar, maar niet aangepakt. Overdag een nieuw café uitgeprobeerd (cafeetje van Marja), waar ik de gebruikelijke zoetigheid inwisselde voor een uitsmijter. Het Cafeetje van Marja is leuk voor als je kinderen hebt en/of een sterkte behoefte voelt alle uitgaven van het blad ‘Mama‘ te lezen. Ik heb nog nooit zoveel stapels Mama’s gezien!

Later leerde Lisa (het wicht met de zure lappen) me tric trac. Het was al laat en ik ben een echt ochtendmens en gebruik dat als excuus dat ik de crèmekleurige schijfjes waar dochterlief mee speelde, aanzag voor romige witte chocolaatjes (en dan te bedenken dat ik eigenlijk fan van puur ben). Triest, ik kan er geen ander woord voor bedenken.

Wat ik dan wel at? Cranberry’s, bosbessen, rode besjes en extra appelen. Mijn lichaam is me dankbaar…

Waar blijven trouwens al die kandidaten die mee willen doen??

Write a comment