Geest, Lichaam, Gevoel en Verstand gaan teambuilden

Lees eerst Geest vs Lichaam en Geest zegt Sorry als je de blog beter wilt begrijpen.

Verstand: ‘Gevoel: grijp in! Je raakt de controle kwijt! Luister naar me; trek je terug uit de situatie waarin je geen controle hebt! Laat mij dit regelen! Ik ben ervaren, ik weet precies hoe we dit aan moeten pakken!’

Gevoel: ‘……Ja, maar… Ik weet niet wat goed is in deze situatie… In het verleden heeft het me niet altijd geholpen alles maar aan jou over te laten, ik heb hierdoor sommige mensen en fijne gevoelens niet volledig toegelaten, alleen maar om geen risico’s te nemen en jou controle te geven. Lijkt soms wel alsof we een zakelijke onderneming aan het leiden zijn in plaats van een leven. Ik weet ook even niet wat ik voel. Is het twijfel? Is de twijfel die ik zie of denk te zien een projectie van mijn eigen twijfel? Is het angst? Durf ik de controle los te laten en dit grotendeels zelf op te pakken zonder dat jij mij in alles stuurt? Wat gebeurt er dan? Geest, nog suggesties?’

Geest: ‘Vertrouwen, dat woord ken je toch wel? Misschien kan Verstand het even voor je opzoeken in de Dikke Van Dale. En het woord ‘vertrouwen’ analyseren, meten, dat doet ze graag voor je. Heeft ze ook weer een beetje grip. Dingen komen zoals ze komen. Het is niet óf Verstand, óf Gevoel. Voel en laat je sturen door je Verstand, dan komt het goed, altijd. En ik ben er om je af en toe signalen te geven welke richting je op moet om te doen wat goed is voor ons allen. Je kunt je niet altijd behoeden voor pijn, helemaal niet als je wilt groeien en dat wil je toch? Groeien leer je door te oefenen vooral met moeilijke of pijnlijke situaties. Ga erdoorheen, dat waar je bang voor bent en kijk wat er gebeurt, ga ‘hand’ in hand met Verstand, doe het samen als een team’.

Lichaam: ‘Zeg, heb ik ook nog wat te zeggen? Ik heb slapeloze nachten van je, Verstand! Dat gepieker en gemaal! Het is geen wiskundige berekening die je op deze situatie los kunt laten! En trouwens; je hebt nieteens een wiskundeknobbel! Delegeer ook eens wat aan Gevoel! Dit is typisch een taak voor haar! Dat gevecht tussen jou en Gevoel, dat doet me geen goed! Team? Pffff… Er is nog heel wat teambuilding nodig voor jullie en dan nodig ik jou ook uit, Geest! Ik neem aan dat je onze vorige gesprekken nog kunt herinneren? Ik slaap niet altijd zo goed en vaak ook te weinig, ik kan niet voldoende herstellen want jullie slepen me ook nog overal heen en gunnen me bijna geen tijd even bij te komen. Ik weet niet of jullie het nog weten, maar ik probeer ook nog een beetje te herstellen van een ‘incidentje’ dat ik laatst had. Terwijl jullie zitten te ruziën probeer ik de boel in mijn longen weer een beetje op orde te krijgen. De enige die de laatste tijd een beetje haar best doet, is Geest!’

Gevoel: ‘Dat is waar ook, shit! Die longembolie bedoel je toch? Sorry dat ik je daarin dan een beetje verwaarloos!’

Verstand: ‘Ik heb ook zoveel aan jouw hoofd, dat ik het even een beetje vergeten was, maar ik zal eraan denken. En kom op zeg! Zo erg was het nu ook weer niet. Alles onder controle toch? Gewoon doorgaan is de beste remedie. Gewoon vallen en opstaan. En vooral opstaan of gewoon niet meer vallen. Logisch toch? Ik zal Gevoel even op haar donder geven dat ze zich zo laat gaan en zo eigenwijs zit te doen en zeggen dat ik haar zaakjes even overneem zodat jij een beetje uit kunt rusten. Zal ik even voor je op Internet kijken hoe we het het beste aan kunnen pakken met je? Of even een plan maken? Ik heb namelijk iets gelezen over…. Lichaam? Wat doe je?’

Lichaam: ‘…………….’ Hoofd omlaag, schouders naar beneden, diepe zucht.

Gevoel: ‘Verstand als je nu niet ophoudt, dan kiep ik me toch een zooitje emoties over je uit, waar je echt niets meer van kan maken! Waar de logica je totaal van zal ontgaan, waar geen verstandig plannetje tegenop kan! Kappen nu! Doe wat Geest zegt en laten we een team vormen!’

Verstand: ‘Dat is goed! Ik ga nu even iets opzoeken op Internet over teambuilding en laten we dan ook even een plan maken hoe we dit aan gaan pakken!’

Gevoel: ‘Ik heb zo’n gevoel dat dit nog weleens lastig kan worden! Wat jij, Geest?’

Geest: ‘Ze noemen mij ook weleens de ‘Stille Getuige’ of de ‘Stille Waarnemer’, ja, schiet mij maar lek hoor, ik vind het ook een beetje onzin, maar ik zal je vertellen dat ik maar een nieuwe term ga lanceren: de ‘Getuige die dubbel ligt van het lachen (dat moet Lichaam gewoon voelen, dat kan niet anders en Gevoel moet er ook toch een beetje positief kriebelig van worden), en de Waarnemer die waarneemt dat drie partijen, allen met hun eigen talenten zo druk bezig zijn met bekvechten dat ze niet zien dat de oplossing gewoon met verbazing naar ze zit te staren, klaar om opgemerkt te worden.’

Gevoel: ‘Oplossing? Waar? Ik zie geen oplossing, ik zie niets!’.

Geest: ‘Dat is dus ook de oplossing! Niets! En dan vooral niets doen! Laten gaan, loslaten en gewoon even doorgaan met de mensen en dingen in jullie leven waar jullie plezier aan beleven en de dingen die gewoon moeten gebeuren, de rest komt vanzelf’.

Gevoel: ‘Gewoon niets doen?’

Verstand: ‘Passief zijn, loslaten, beetje voor je uit zitten staren?’

Lichaam: ‘Dat klinkt heerlijk!’

© Wendy Borst – 2009

Write a comment