Kreta

Dag 1: een week zonder snoep

Mijn collega’s weten dat mijn bureaula naast deodorant, snoetenpoetsers, zakjes cappuccino, vrouwelijke ‘benodigdheden’, tandenborstel en tandpasta, vooral zoete dingen herbergt, zoals Marsen, Bounty’s, dropjes, kauwgom etc. Deze la is vrij toegankelijk voor iedereen die dringend één van deze zaken nodig heeft. De vraag ‘Heb je nog wat in je la?’ die mijn collega’s me af en toe stellen, betekent doorgaans dat het chocoladegehalte op de afdeling hoog is. Torenhoog. Noem het gierende hormonen, de kou, lege maag, of wat dan ook; chocola en andere zoete dingen behoren tot de primaire behoeften van onze marketingafdeling.

Mijn familie en vriend in het bijzonder, weten dat ik thuis ook zo’n la heb (3x zo groot, 3x zoveel inhoud). En ook dat ik steevast met iets met (te)veel suiker thuiskom als ik boodschappen heb gedaan. Doosjes met Smarties verhuizen meestal meteen naar de la in mijn nachtkastje. Ik gooi zo nu en dan een doosje leeg naast mijn kussen, als we lekker in bed een DVD-tje kijken. En dan lekker het omhulseltje laten smelten in je mond, totdat je de chocola er doorheen voelt komen. Hmmmm…

Anyway… foute boel dus. Aangezien ik loop als een olifant die achterna wordt gezeten door een kudde muizen (ik stamp en loop heel snel) zie je aan de buitenkant niet meteen dat ik eigenlijk een reservetank ben voor als de suikervoorraad in Nederland ‘opdroogt’. De binnenkant echter, zal wel te lijden hebben van de hoeveelheid chemicaliën en suiker die ik naar binnen werk. Overigens moet ik er wel bij vertellen dat ik (verder) heel gezond leef en eet!

Tijd dus voor een spontane uitspraak van mij, gisteravond bij mijn zusje thuis. (Detail: zusje stampt ook en loopt als een bezetene en is belast met dezelfde ‘verslaving’: snoep.)

‘Ik denk dat ik morgen voor ga stellen aan mijn collega’s om een week niet te snoepen.’ Ik zei dit met een opgewekt gezicht, stralend, vol goede bedoelingen. Mijn vriend besloot ter plekke het nieuwe bankstel van mijn zusje en zwager te testen op ‘eraf rollen van het lachen’. De bank kon er prima tegen, ik daarentegen weet zeker dat er enige gekwetstheid op mijn gezicht af te lezen was.

‘Dat hou je toch niet vol’. Deze zin bevestigde mijn vermoeden: hij kent mij. Hij weet hoe mijn handen vaak ongecontroleerde bewegingen maken richting snoeppotten, Mentossnoepjes die bij hem in de auto liggen (zegt toch ook wat over hem, vind je niet?), chocoladerepen bij de kassa, gebakjes in vitrines voor bij de koffie… Hij weet ook dondersgoed dat mijn trots veel groter is dan de hele Jamin-keten bij elkaar. Dus hoorde ik mezelf zeggen: ‘Dat dacht je maar, jongen! WEDDEN DAT ik het een week volhoud? Ook als mijn collega’s niet meedoen?’ Het was eruit, niet meer terug te draaien. Onder de getuigen bevonden zich mijn zusje, mijn vader en zijn vriendin die allemaal enigszins verbaasd leken te zijn over mijn intentie om niet te snoepen. Ze keken alsof ik net voorgesteld had 3x per week te gaan sporten, ook al zo onwaarschijnlijk.
Mijn zusje deed nog een duit in mijn tasje, door er chocoladepaaseieren in te stoppen, want die vond ze toch niet zo lekker. Volgens mij goot ze die dingen net in mijn tas op het moment dat ik die spontane ingeving ‘eruit kraamde’ en was het niet om mij te pesten. Ik vergeef je dus, Dees.

KORTOM: ik heb mezelf tot doel gesteld, deze weddenschap te winnen… en dus en dus een hele week, 7 dagen lang geen snoep tot me te nemen.

En… dag 1…. Verliep zonder problemen! Mijn collega wilde solidair zijn, totdat ze hoorde dat er gebak van Maassen (notabene mijn lievelingsbakker!) zou komen. Van je collega’s moet je het dus niet hebben. Om 10.00 uur zaten we met z’n allen in onze kantoorhuiskamer. Uit gewoonte werd me als een van de eersten een bordje in mijn handen geduwd waarop het gebakje dan zou moeten komen. Van die heerlijke mokka-, chocolade-, schuim- en caramelgebakjes, m’n lievelingssmaken van mijn lievelingsbakker, zeg maar. Notabene op de morgen dat ik mezelf genomineerd had voor de ‘wrak van de dag-award’ wegens slaapgebrek en dus extra suiker wel kon gebruiken! Mijn trots overwon. Het deed geeneens pijn om mijn collega’s heerlijk te zien snoepen van het gebak. Ik denk overigens wel 6 paar ogen met verbazing naar me te hebben zien kijken, omdat er geen vorkje met gebak richting mijn mond ging. Ook hebben collega’s mij wijs proberen te maken dat een fruitgebakje helemaal niet als snoep gezien zou worden. Het was immers fruit op een volkorenachtig iets. Ik heb beleefd bedankt en geweigerd.

Mijn andere, niet zo solidaire collega, wees me er die middag op dat kauwgom discutabel was. Zij vond dat het eigenlijk tot de categorie snoep behoorde. Ik stamelde nog iets zoals ‘ja, maar suikervrije kauwgom dan?’ Mijn collega kende geen genade en zei dat het eind dan zoek was, er was immers ook snoep zonder suiker. Daar was ik dus niet zo blij mee. Ik vind het heerlijk om kauwgom op dusdanige manier door mijn mond heen en weer te swiepen (zonder smakken, want daar hou ik niet van), dat het rubbertje denkt dat ie meedoet aan een aflevering: ‘Sterren dansen op het ijs’ en waarschijnlijk nog denkt dat ie kans maakt om te winnen ook. Maar dat kon ik dus wel shaken. En bij het woordje ‘shaken’ moet ik dus ook weer aan snoep denken. Ik vond nog een stelletje nootjes met rozijnen in mijn la. Die heb ik vol overgave opgegeten en gedeeld met de anti-kauwgomcollega.

Solidair hè, van mij?

Het ging bijna mis toen mijn hand bezig was de rits van mij tas te openen om daar een Mentosje uit te pakken!! Gelukkig besefte ik op tijd dat ik uit gewoonte iets aan het doen was, waardoor ik de weddenschap zou verliezen. De rest van de dag prima doorgekomen zonder drang naar snoep. Dat het een gewoonte is, die eigenlijk nergens op slaat, bleek wel toen ik in de lift stond om naar huis te gaan en dacht: ‘Ohw heerlijk, ga ik zo lekker even een Mars halen voor onderweg’. Boing! Zeker 6 alarmbellen galmden door mijn hoofd.

Het is nu bijna 19.45 uur. Ik ga zo lekker douchen en in bed lezen, want ik ben totall loss vanwege het eerder genoemde slaapgebrek en ik beloof je… de la van mijn nachtkastje blijft dicht.
Op naar.. dag 2 van mijn week zonder snoep!

Comments 3

  1. Laila
    15 maart 2011

    Wauw!! Ik hoop voor je dat dag 2 ook goed gegaan is (terwijl ik een dikke appelroomrol versmaad heb)
    Succes!!
    Liefs Laila

    1. 18 maart 2011

      Een appelroomrol…… *zucht*

Write a comment