Golfen op Aruba

Hittegolf

Yuppie, yuppie jee! We hebben er sinds een tijdje een nieuwe hobby bij: golfen. Aaron is er al aardig bedreven in, ik werk nog steeds hard aan mijn basis. Zo’n club is alleen al handig om alle vooroordelen van je af te slaan. Want: ja, ja… er liggen niet alleen een hoop balletjes op de golfbaan, er lopen er ook een aantal. Maar geloof me: het zijn hele aardige, normale mensen. Zo, dat hoge woord is eruit.

Dus pap: ‘noem me geen yuppie meer!!’ 😉

Ik heb helaas nog geen argumenten kunnen bedenken om onder werktijd te kunnen golfen. (Briljante argumenten mag je me dan ook altijd mailen.)

Neemt niet weg, dat een vakantie op Aruba een uitstekende gelegenheid is, je golfvaardigheden een beetje bij te spijkeren. En zeg nou zelf: wat is er nou heerlijker om in de volle zon met een adembenemend uitzicht, een balletje weg te slaan?

De volle zon brandt het minst hard in de ochtenduren. We stonden ’s daarom morgens na het ontbijt in ons shirtje (met kraagje) en korte broek/rok in de receptie van de golfbaan om onze huurgolfspullen op te halen. Ik kon mijn enthousiasme maar moeilijk de kop indrukken, toen ik hoorde dat we er ook zo’n leuk golfkarretje bij kregen. Ik vermoed dat Aaron zich niet compleet veilig zou hebben gevoeld als ie wist hoe kinderachtig leuk ik de gedachte vond een beetje rond te scheuren in het karretje. Gelukkig bleek ie achteraf net zo kinderachtig te zijn als ik.

Vol goede moed hobbelden we de golfbaan op. De wegligging van het karretje bleek vergelijkbaar te zijn met de gammele huurjeep. We besloten alleen kinderachtig te doen als niemand keek. Het is tenslotte niet zo fijn je eerste baanverbod te krijgen voordat je überhaupt je GVB *hebt gehaald.

Tegen de tijd dat ik verschrikkelijk goed kan golfen, zal ik flink uitweiden over mijn techniek, slagen, mijn hole-in-ones etc. maar nu beperk ik mij even tot een kort verslag.

‘Het was heet! Verschrikkelijk heet.’ Wie mij kent, weet dat dit een van de meest zeldzame kreten is die uit mijn mond komen. Meestal ben ik bedekt met sjaals, poncho’s en andere oncharmante, warme accessoires. Ik ben vast één van de weinigen die in oktober al op zoek moet naar haar skisokken.

Maar even terug naar Aruba. Denk aan een graadje of 35. Pelikanen aan de waterkant, iguana ’s (soort leguanen) die over de baan dartelen zonder zich bewust te zijn van het gevaar van een golfbal op hun kop, prachtige groene fairways, het getjilp van exotische vogeltjes. En een golfer die ondanks dat ik écht verdekt opgesteld stond, het toch voor elkaar kreeg richting mij te meppen. Ik hoorde: ‘tonjk…’ tegen een paal aan die een paar centimeter van me verwijderd was. ‘Ai!’

Maar ja, het geluk was aan mijn zijde en dat gold ook voor mijn spel. Het leek werkelijk alsof ik echt precies wist wat ik deed! Niet alleen ikzelf was aangenaam verrast, maar ook Aaron voor wie het heus leuker spelen is als ie niet elke keer moet wachten omdat ik weer een bal uit het water probeer te vissen. Ik betrapte mezelf erop dat ik tijdens het spelen warme gevoelens kreeg voor mensen die het altijd heet hebben. Begrip noemen ze dat. Dat was wat ik daar voor die heethoofden ontwikkelde. Gelukkig waren er stops waar je wat kon drinken en jezelf kon besprenkelen met ijswater (lees; gewoon het bekertje over jezelf heen kieperen).

Aaron won, maar toch was ook ik tevreden.

En oh ja: ik heb nog een tip voor mensen die in een warm land gaan golfen: doe een pet op! Door de hitte bevangen zijn, is niet echt een feest.

*Het golfvaardigheidsbewijs (GVB) is ‘vervangen’ door baanpermissie.

Deze diashow vereist JavaScript.

Comment 1

  1. 18 december 2012

    Het schijnt als je éénmaal gebeten bent door het golf-virus, dat je niet meer zonder kunt. 🙂

Write a comment