Eendjes

Moeders zijn dus echt heel erg stom

Mijn moederhart en ego werden gisteren onverwachts gestreeld bij de aanblik van mijn schuddende puber achter de laptop. Schuddend van het lachen om mijn blogs over haarzelf. Ze bleef maar lachen en ik voelde me natuurlijk met de minuut gelukkiger, want ik kan me nog een tijd herinneren dat ze toch écht niet gezien wilde worden met mij in haar kielzog! Stel je toch eens voor. Ik heb de betreffende blogs destijds vanuit mijn eigen perspectief geschreven en draai nu de boel eens om. Tenminste, ik doe een poging. Misschien sla ik de plank wel vreselijk mis.
Ik ga een paar jaar terug, toen Lisa een jaar of veertien was en ik ook nog een stuk jonger, frisser en fruitiger, namelijk drieëndertig. Drie jaar geleden… (Crisis! Wat vliegt de tijd!)

Kutmoeders

‘Waarom? Waarom moet ik perse mee boodschappen doen met dat ‘ding’ dat voor me rijdt op haar achterlijke prehistorische fiets met dat achterlijke omamandje voorop haar stuur? Alsof ik nog niet genoeg voor gek fiets met haar in mijn buurt. En ik word hééélemaal niet goed als ze er van die domme, sentimentele dingen uitkraamt zoals: ‘meis, geniet toch lekker van het zonnetje, heerlijk toch die warmte op je gezicht?’ ‘NEEE! Dat zeg je toch niet??? En wat is er heerlijk aan die stomme kutzon op mijn gezicht terwijl ik met jou naar het winkelcentrum moet terwijl ik ook met mijn vrienden in het park had kunnen chillen? Stom wicht. Want dat mag natuurlijk niet he? Neee… ik ben nog te klein en te kwetsbaar om alleen naar het park te mogen fietsen. Want jij denkt dat er allemaal junks rondlopen met hun spuiten en dat ze allemaal tegelijk achter me aan rennen om mij ermee te prikken. Domme doos. Ondertussen zitten AL mijn vrienden WEL in het park en lachen ze me allemaal uit. Want ik moet mee met mijn moeder boodschappen doen. Allemaal van die gezonde dingen halen want mijn moeder is echt zo’n domme gezondheidsjunk.

Ja, als we het toch over junks hebben, dan ben jij het wel hoor, mam! Jij raakt helemaal hysterisch als je een dag geen fruit kan eten! Dan denk je dus echt dat de wereld vergaat. Aansteller. Ik weet nog wel dat je mij elke dag volpropte met die stomme kiwi’s van je. Ranzig gewoon. Eigenlijk denk ik dat je heel veel citroenen eet, want zo kijk je echt hoor, soms! Zo zuur! Zo dom! Vooral als je weer één van die stomme preken van je afsteekt. Je moet trouwens niet denken dat ik daarnaar luister hoor. Want dat doe ik dus echt niet.

En nu fiets je voor me en doe je net alsof je het niet erg vindt dat ik niet naast je wil fietsen. Ga je een beetje lachen. Schijnheilige kip. Je doet alsof. Mensen zullen wel denken dat je een gespleten persoonlijkheid hebt, wat me trouwens niet zou verbazen, want je zit dus nu in je uppie HARDOP te lachen op die stomme fiets van je!!! Kijk nou maar uit dat je mandje er niet afwaait of dat dat stomme truttige kapsel van je niet in de war raakt. Want zeg nou zelf: wie heeft er nou nog van dat stomme blonde haar? Mijn moeder natuurlijk weer! Ziet er toch niet uit? Past wel bij die domme tutsjaaltjes van je die je tegenwoordig naar je werk aanhebt. Oh! Je werk! Dat is zo belangrijk voor je, want vrouwen moeten financieel onafhankelijk zijn. Duh! Dat weet ik inmiddels heus wel. En ik doe het lekker toch anders dan jij. Ik zorg gewoon dat ik een leuke, rijke vent aan de haak sla en dan neem ik drie kinderen ofzo. En dan mag jij ze kiwi’s komen voeren, ok?

Ik wou dat ik gewoon een normale moeder had. Je zegt altijd dat plannen niet je sterkste kant is. Nou, DAT KUN JE WEL ZEGGEN! Eindelijk een beetje zelfinzicht! Je gaat toch niet op je negentiende al een kind nemen?? Nu zit ik met de ellende. Elke keer als ze vragen of jij mijn zus bent, MIJN ZUS NOTABENE!, alsof ik zo’n domme zus zou hebben!, dan krimp ik in elkaar. Jij hoort gewoon veertig te zijn, niet drieëndertig. Alhoewel dat natuurlijk al wel vreselijk oud is. Dat kun je ook wel aan jou zien. Je bent echt niet meer bij de tijd. Die schoenen die je aanhebt, zijn echt zoooo ouderwets! Dat ik ze een keer geleend heb, was echt een vreselijke vergissing! Waar zat ik met mijn hoofd! Je moet dus nu ook niet denken dat je daardoor ineens heel cool bent, want dat ben je dus echt niet.

En nu? Nu is het vreselijke moment aangebroken dat mijn moeder mij voorstelt ‘gezellig’ samen een broodje te eten bij ‘Bolletje’. Een date met mijn moeder. Holladiejo. Net als je dacht dat het niet erger kon worden, gebeurt het dan toch. Moet ik ook nog aan hetzelfde tafeltje zitten met het strengste mens van de wereld waar ik helemaal niets van mag. Ze schreeuwt altijd dat ze vrijheid nodig heeft en ze beseft dan totaal niet hoe kwetsend dat is, want ik krijg niets! Helemaal niets van vrijheid! Geen pieterpeuterig beetje.

O nee, o nee… ze doet het weer! Nu kijkt ze heel lief naar me. Met zo’n moederblik die ze in de avonduren tijdens een studie ‘hoe manipuleer ik mijn kinderen?’ ingestudeerd heeft. Ze kijkt steeds liever en vriendelijker. Dit is gemeen! Hoe kan ik nu nog boos zijn als ze zo kijkt? En als ze dan ook nog vraagt of ze mijn lievelingsbroodje moet bestellen, dan ben ik verloren.

En dat doet ze. NATUURLIJK! Ze weet mijn zwakke plek. Eten, vrijheid en geld. Kutmoeders!

Comments 5

  1. 4 april 2012

    Hahaha! Als dit geen schuddende puber achter de laptop oplevert! Maar hebben we niet allemaal deze fase gehad? Is het niet ook een beetje je eigen jeugd? 😉

  2. 1 mei 2012

    Wederom herkenning! Stiekem zijn onze puberts best trots op hun “ouwe” moeders die toch maar mooi met hun tijd meegaan (lees; blogs schrijven):).

    1. 1 mei 2012

      Haha… dat gaan ze alleen vast niet toegeven! 😉 Heb jij één of meer kinderen/pubers?

      1. 1 mei 2012

        Nope. Ik heb 1 zoon van (bijna, heeel belangrijk) 13. Had tegen iedereen op school verteld dat zijn moeder blogt..weet alleen niet of ik daarmee blij moet zijn..:)

        1. 5 mei 2012

          Dan is hij in elk geval trots!! Dat zou ik mooi als een compliment zien!

Write a comment